Dejavu

Jeśli ktoś poznał wnętrze Laban Dance Theater w Londynie albo Muzeum Sztuki Współczesnej we Frankfurcie, może doświadczyć dejavu wchodząc do drugiego z nich.

Hole wejściowe w tych obiektach, które dzieli kilkanaście lat (w architekturze to właściwie cała epoka), są do siebie bardzo podobne. Oba mają zbliżone gabaryty, po lewej od drzwi znajdują się portiernia i informacja, po prawej – pochylnie biegną wzdłuż przeszkleń, za którymi znajdują się kafejki. Im dalej w głąb, hole stopniowo zmniejszają się, prowadząc do kolejnych funkcji. Oba budynki zostały zaprojektowane przez architektów uważanych za wybitnych w czasie ich powstania – Hansa Holleina i Herzoga & de Meurona.

Hol w Muzeum Sztuki Współczesnej, Frankfurt nad Menem 1987-1991

Hol w Laban Dance Theater, Londyn 2003

Co się zmieniło? Kafelki w karo zastąpiła gumowa wykładzina, wyeksponowane słupy konstrukcyjne zostały ukryte, kamienne wykończenie balustrady wyparł malowany chropowaty beton, zwykłe drewniane ławki ustąpiły dizajnerskim meblom, podziały witryny zniknęły na rzecz szklenia strukturalnego, schody na rzecz pochylni, nie ma sufitu podwieszonego, wyszukanych lamp na słupach i nowoczesnych cokołów z blachy, jest odgięty stropodach, stonowaną kolorystykę zastąpiły ostre barwy.

Hol w Muzeum Sztuki Współczesnej, Frankfurt nad Menem 1987-1991

Hol w Laban Dance Theater, Londyn 2003

Gdzie jest więcej szczerości, trwałości, albo frywolności – trudno powiedzieć. Czy zmieniło się dużo czy mało?

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: