Poważny człowiek

Virilio i Parent - Topotonique 1967

Typowa ortogonalna struktura budynku oparta jest na tradycyjnym wizerunku człowieka. Od Witruwiusza, przez Durera po Le Corbusiera – jest to biały mężczyzna stojący w rozkroku, czasem z uniesioną ręką – niewątpliwe poważny gość. Paul Virilio i Claude Parent stwierdzili w latach 60., że jest on punktem wyjścia dla wielu problemów z architekturą. Na przekór labiryntom skonstruowanym ze ścian i stropów, stworzyli teorię funkcji pochyłości. Według nich pochylnie mogą spełniać rolę mieszkalną i komunikacyjną – nie ma potrzeby ich rozdzielać. W ten sposób można by zastąpić drętwego Modulora człowiekiem bawiącym się, skaczącym i turlającym. Ich teorię rozwinęli kilkadziesiąt lat później: OMA w Bibliotece Jussieu i SANAA w Centrum Rolex – obiekcie który wydaje się być zwieńczeniem idei Francuzów.

Virilio i Parent - wykres funkcji pochyłości 1967

Virilio i Parent - komunikacja mieszkalna 1966

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: